To clip or not to clip
De tot dusver vastgestelde gebreken maken van de Digiscribble niet onmiddellijk een succes, maar zoals gezegd, de beloofde basisfunctionaliteit is aanwezig. De handschriftherkenning kan aan gewend worden, cq. deze kan worden getraind. Verder moet je op een wat aangepaste manier schrijven, dus helemaal ´natuurlijk´ is het niet, maar nog altijd een goede benadering.
Helaas zijn er bij het ontwerp van het product keuzes gemaakt, die de Digiscribble wat ons betreft reduceren van ´een goede poging´ tot ´onbruikbaar´. En dan hebben we het met name over de bevestiging van de ontvanger. We wezen al even op het gebruik van clips ter bevestiging aan het te ´scannen´ vel papier.
De Digiscribble moet met drie clips worden vastgezet.
De Digiscribble heeft 3 clips om deze te bevestigen aan een notiteblok of vel papier. Deze clips zijn de achilleshiel van het product. Direct is al te zien dat ze plaatsing van twee clips in een hoek van 45 graden het beschikbare klemoppervlak flink reduceert. Bovendien kan hooguit een paar vel papier in de clips worden geplaatst, er is zeker geen ruimte voor een heel collegeblok. Indrukken van de clips gaat moeizaam, en wat bleek maar al te snel gebeuren:
De achterste clip wil niet blijven zitten.
De achterste clip sprong los en bleef dit doen. Het 'asje' waar omheen hij moet kantelen, is een stukje plastic met een kronkel erin die het mogelijk maakt de clip op zijn plek te 'klikken'. Een telescopisch metalen buisje, zoals gebruikelijk bij horlogebandjes, was hier nog een mogelijke oplossing geweest, zij het niet ideaal. Deze uitvoering is echter volstrekt ongeschikt voor een onderdeel dat keer op keer belast wordt.
Onvoldoende stevige constructie.
Uiteindelijk zagen we ons genoodzaakt de ontvanger vast te plakken, om een langere schrijftest uit te voeren. Daarmee valt het concept in duigen, even snel een nieuw vel papier pakken gaat dan namelijk niet meer.
