Apple iPod Nano review: vlees noch vis

Apple iPod Nano

Zoals gezegd is de Apple iPod Nano, generatie zeven, bijzonder klein, dun en licht. Het is ruim 3 millimeter dunner dan het voorgaande, vierkante model, amper twee millimeter breder en alleen ruim twee keer zo hoog. De behuizing is een unibody, gemaakt van geanodiseerd aluminium. De afwerking is van bijzonder hoog niveau, feitelijk zijn er geen eenvoudig te herkennen naden of verbindingen: het lijkt één geheel, dat direct zo is ontstaan in plaats van nauwzettend geassembleerd.

De aansluiting is dezelfde Lightning-interface die we kennen van de iPhone 5 (review) en de iPod Touch V5, en de iPad 4 (review) en iPad Mini. Dat betekent dat je een converter moet aanschaffen als je al over oudere accessoires met Apple-dock beschikt, als je niet wilt of kunt investeren in nieuwe accessoires. Dat is een flink nadeel - het zal even duren voor het ecosysteem van honderden verschillende apparaten met 30-pins connector op de vuilstort is beland en om die reden voelen we ons genoodzaakt het hier toch nog te benadrukken: er is geen garantie dat de Nano werkt met je bestaande apparatuur, afgezien van met een standaard 3,5 mm audiokabel.

Het scherm heeft een diagonaal van 2,5 inch en heeft een verticale resolutie die bijna twee keer zo hoog is als van de voorganger. Beschikte die over 240x240 pixels, de nieuwe Nano heeft 240x432 pixels aan boord. De resterende verticale ruimte is besteed aan een traditionele fysieke 'home'-knop zoals die sinds jaar en dag de iPod Touch en de iPhone kenmerkt. De pixeldichtheid is vergelijkbaar met die van de voorganger: waar die 220 pixels per inch telde, komt deze Nano tot 202 ppi.