HTC One Max review: groter maar niet beter

Onder de kap

De meeste nieuwe high-end toestellen die de afgelopen maanden zijn geïntroduceerd maken gebruik van Qualcomm’s Snapdragon 800 processor, een SoC met vier Krait 400 cores en Adreno 330 GPU. De Snapdragon 800 is de snelste ARM SoC van dit moment en is gepositioneerd boven de Snapdragon 600, het topmodel van eerder dit jaar.

Vreemd genoeg kiest HTC ervoor om de One Max te voorzien van deze oudere Snapdragon 600. Niet dat dit inmiddels een bejaard beestje is, maar bij een telefoon die gemiddeld ruim 690 euro kost is het toch een apart verhaal dat daar niet de snelst mogelijke processor in zit. Het prestatieverschil tussen de Snapdragon 600 en 800 ligt mede door het verschil in kloksnelheid gemiddeld tussen de 10 en 20%, maar vooral qua graphics is de Snapdragon 800 met zijn Adreno 330 GPU een stuk sneller dan de Adreno 320 uit de Snapdragon 600. In de meeste games en benchmarks zal je daar in de praktijk nog niet zoveel van merken, omdat ook de Snapdragon 600 in de praktijk vaak tegen de v-sync limiet van 60 fps aanloopt.

HTC rust de One Max verder uit met 2 gigabyte RAM geheugen en 16GB opslag, waarvan 10,5 GB voor de gebruiker beschikbaar is. Dat is niet enorm veel, maar gelukkig biedt deze telefoon de mogelijkheid om een micro-SD kaartje te plaatsen om het geheugen te vergroten.

Qua dataverbindingen is de One Max vrijwel helemaal bij de tijd. Het toestel ontersteunt 2G, 3G en LTE Cat3 met theoretische snelheden van maximaal 100 mbit/s download en 50 mbit/s upload. De nieuwere Snapdragon 800 ondersteunt volgens de specificaties Cat4 LTE en heeft dus op de downlink een maximale bandbreedte die 50 mbit/s hoger ligt. LTE wordt ondersteund op de 800, 900, 1800 als 2600 MHz banden, zodat het toestel op de 4G netwerken van alle Nederlandse operators werkt. Wifi is beschikbaar volgens 801.11 b/g/n/ac, Bluetooth volgens versie v4.0 en ook NFC ontbreekt niet.