TLC: geen sinecure
Waarom heeft het zó lang geduurd eer andere fabrikanten van flashgeheugen ook voor SSD's geschikt TLC-geheugen hebben? Dat heeft er alles mee te maken dat de technologie niet enorm eenvoudig is.
Bij flashgeheugen wordt data opgeslagen door elektronen op te slaan in een zogenaamde floating gate van transistors. Bij SLC (één bit per cel) is dat simpel: stop je 'm "vol" dan representeert het een 1 en anders een 0. Bij MLC moet je al met drie niveaus aan ladingen werken: leeg is 00, 33% vol is 01, 67% vol is 10 en 100% is 11. Dat betekent dat de ladingen die in de floating gates worden gestopt véél nauwkeuriger moeten worden afgemeten bij schrijven en ook veel nauwkeuriger bij uitlezen. Bij TLC moet dat allemaal nóg nauwkeuriger gebeuren, omdat je daar acht niveaus hebt.
Een mooie analogie is het vullen van een emmer water. SLC is simpel: leeg of vol. MLC is al iets ingewikkelder, maar bij TLC moet je een emmer bijvoorbeeld 14% vol gieten. Dat is bepaald niet eenvoudig.

TLC heeft 8 niveaus waar MLC er vier heeft. Lezen en schrijven moet veel nauwkeuriger gebeuren.
Het maakt dat TLC-geheugen in de basis twee nadelen heeft. Omdat schrijven en lezen veel nauwkeuriger moet gebeuren, zijn de prestaties minder. Samsung lost dat bij haar SSD's op door een gedeelte van de geheugenchip als SLC aan te sturen en zo een buffer aan te leggen waar schrijfopdrachten in eerste instantie naar toe worden gestuurd, de zogenaamde TurboWrite buffer. Het tweede probleem van TLC is dat door de speciale manier van programmeren, het aantal keer dat een geheugencel overschreven kan worden kleiner is dan bij MLC. Dat is dus nadelig voor de zogenaamde endurance.
En om het allemaal nog wat moeilijker maken: hoe kleiner de transistors worden, hoe kleiner de ladingen die daarin worden opgeslagen, hoe moeilijker het is om TLC betrouwbaar te laten werken en hoe meer problemen je mag verwachten. Niet voor niets is Samsung al overgestapt op zogenaamd 3D-Nand, waarbij flashcellen met een relatief groot soort productieprocedé worden gemaakt, maar er met de huidige stand van de techniek tot 32 op elkaar gestapeld worden.
Zo ver is Toshiba nog niet, al zit 3D flashgeheugen ook daar in de planning. De TLC-geheugenchips in de Trion 100 SSD's zijn gebaseerd op Toshiba's A19 19nm flashgeheugen. En volgens OCZ is de TLC-variant hiervan inmiddels net zo betrouwbaar als de MLC variant.

Controller en flashgeheugen zijn binnen de Trion 100 afkomstig van Toshiba
3 besproken producten
| Vergelijk | Product | Prijs | |
|---|---|---|---|
|
OCZ Trion 100 240GB
|
Niet verkrijgbaar | |
|
OCZ Trion 100 480GB
|
Niet verkrijgbaar | |
|
OCZ Trion 100 960GB
|
Niet verkrijgbaar |