Z270 moederborden review: de beste voor Kaby Lake

Vergelijking: high-end

Naast de betaalbaardere exemplaren hebben we ook wat meer high-end moederborden getest, waarbij er meer nadruk is gelegd op het design en waarbij er meer functionaliteit is geïmplementeerd. Alle vier de borden zijn gericht op een totaal andere doelgroep, dus een directe vergelijking is niet mogelijk, maar op deze pagina zullen we ze toch eventjes naast elkaar proberen te zetten.

De ASUS Maximus IX Formula is bedoeld als het ultieme bord voor casemodders. Zo heeft hij een Sabertooth-achtig frontplate en flink wat mogelijkheden voor het aansluiten van RGB-verlichting. Nieuw bij deze generatie is het ingebouwde I/O-paneel: typisch zo'n feature waarvan je je afvraagt waarom fabrikanten dit niet tien jaar geleden al hebben bedacht. Een ander extraatje is dat er een USB 3.1 header is geïmplementeerd, die bij kasten die hier ondersteuning voor bieden een of twee USB 3.1 poorten kan leveren. Het verschil tussen de stroomvoorziening van de Republic of Gamers-moederborden en de 'gewone' modellen van ASUS is echter verdwenen, althans als het aankomt op de gebruikte PWM-controller. De MOSFETs zijn nog wel anders, en hopelijk ook van betere kwaliteit. Niettemin verwachten we niet dat de verandering van de PWM-controller een vooruitgang voorstelt. De goedkopere Code is ook een optie, maar hierbij ontbreekt wel het ingebouwde I/O-paneel en de mogelijkheid om een waterkoelset aan te sluiten op de heatsinks van de MOSFETs. De geluidskwaliteit van zowel de Formula als de Code is uitstekend, en ook het stroomverbruik valt heel erg mee voor zulke uitgebreide moederborden. Dit laatste geldt overigens niet voor de prijs, want de Formula en Code kosten gemiddeld 384 en 363 euro. 

De Gigabyte Z270X-Gaming 9 is het antwoord van Gigabyte op de Maximus Extreme-borden. Het bord is niet gericht op een specifieke doelgroep, maar heeft bij wijze van spreken alle denkbare functionaliteit aan boord. Om te beginnen stelt de PLX-chip je in staat om maximaal vier verschillende videokaarten in SLI of CrossFire te gebruiken, terwijl de videokaarten ieder acht lanes hebben voor interne communicatie. De CPU-stroomvoorziening is ook bijzonder uitgebreid. Met 22 fases en twee hoogwaardige PWM-controllers van International Rectifier kan je er gerust op zijn dat er zelfs bij het overklokken met LN2 geen bottleneck zal zijn. Overklokmogelijkheden heeft hij voldoende, maar hij is hier niet specifiek voor ontwikkeld - de aanwezige voltagemeetpunten zijn dan ook simpele soldeerpunten, die minder makkelijk in gebruik zijn dan die van bijvoorbeeld de XPower. Overige extra's heeft het bord ook genoeg, maar hier staat een behoorlijke prijs van ruim 600 euro tegenover. Doordat Gigabyte niet de Realtek ALC1220 heeft geïmplementeerd maar een codec van Creative gebruikt, komt de geluidskwaliteit lager uit dan die van de andere borden. De PLX-chip heeft ook de keerzijde dat het bord niet bepaald zuinig is, maar wie 600 euro over heeft voor een moederbord zal waarschijnlijk prima een iets hogere stroomrekening kunnen betalen.

De Supermicro C7Z270-PG is het hoogst gepositioneerde bord dat we hebben ontvangen van Supermicro. De voorganger had nog groene elementen, maar dit bord is wat neutraler en dat is wat ons betreft in ieder geval een verbetering. Net zoals de Gigabyte beschikt deze Supermicro over een PLX-chip om het aantal lanes van de CPU uit te breiden, waarmee het mogelijk wordt om vier kaarten te draaien in SLI of CrossFire met acht lanes per videokaart. Een ander uniek punt is dat er vier USB 3.1-poorten aanwezig zijn op het I/O-paneel. In tegenstelling tot de meeste andere moederborden heeft de Supermicro niet de ALC1220, maar de oudere ALC1150 - en de geluidskwaliteit is dan ook iets minder goed dan bij de rest van de modellen. Ook is het bord minder zuinig vanwege zijn PLX-chip, zeker in idle. Tot slot de prijs: hij is nog niet leverbaar in winkels, maar op basis van de dollar-adviesprijs kunnen we berekenen dat hij zo rond de 387 euro zal kosten - een forse prijs.

Tot slot de MSI Z270 XPower, het enige overklokbord in de test. Hoewel vrijwel ieder redelijk Z270-bord geschikt is om mee over te klokken op lucht en water, is een speciaal bord wel zo handig voor extreme koelmethodes zoals LN2. Van de borden in de test biedt de XPower dan ook de meest uitgebreide overklokmogelijkheden. Zo zijn er voltagemeetpunten aanwezig waar je simpel de kabels van een multimeter in vast kan zetten - die hierdoor ook een stuk makkelijker te gebruiken zijn dan soldeerpunten. Andere features zijn specifieker gericht op LN2-overklokkers, zoals de mogelijkheid om individuele PCI-Express sloten uit te schakelen met switches en een USB-poort aan de rechterkant van het bord. Over het algemeen zijn overklokborden niet de zuinigste, maar de XPower doet het vrij aardig op dit vlak: hij verbruikt maar iets meer stroom dan gewone moederborden.