Sony WH-1000XM2 en WI-1000X review: reizen in rust

Testresultaten

De WI-1000X konden we niet testen op onze testopstelling, de WH-1000XM2 zeker wel. Die vergelijken we met zowel zijn voorganger als een flink aantal concurrenten: on- en over ear hoofdtelefoons met noise-cancellation. De QuietComfort 35 II hebben we helaas nog niet getest, zijn voorganger wel. In de grafieken hebben we de voorloper van de WH-1000XM2, de MDR-1000X, van een paars balkje voorzien, de WH-1000XM2 heeft een rood balkje.

We kijken dus naar de totale harmonische vervorming, zowel over het hele gemeten bereik van 20-16000 Hz als in de gebieden die overeenkomen met (ruwweg) lage, midden en hoge tonen. Hoe minder harmonische vervorming, hoe minder tonen meeklinken in naburige tonen, oftewel hoe zuiverder en gedetailleerder het geluid. Nu zijn vrijwel alle opgenomen hoofdtelefoons in dit opzicht al erg goed, maar te zien is dat Sony met dit nieuwe model wel een flinke stap zet ten opzichte van de voorganger. Zeker in het laag is veel verbeterd; in midden en hoog is de voorloper nipt beter, maar de verschillen zijn daar veel kleiner.

20-16000Hz

20-200Hz

200-4000Hz

4000-16000Hz