HP Z38c review: Ultrawide monitor met een maatje meer

Uniformiteit

Voor een professionele monitor is een accurate kleurweergave extra van belang, en dat begint bij een uniforme achtergrondverlichting. Dat is bij een grote monitor als deze Z38c extra moeilijk voor elkaar te krijgen. De uniformiteit van wit is redelijk, in lijn met de andere twee 38 inch monitoren die we hebben bekeken. De laagst gemeten waarde van wit heeft 77 procent van de helderheid ten opzichte van het helderste deel van het scherm, terwijl het gemiddelde 8 procent afwijkt van de hoogste waarde. Met name in de linker- en rechteronderhoeken van het beeld is een behoorlijke afname van de helderheid te zien, die ook met het blote oog kan worden waargenomen.

De uniformiteit van zwart is beter voor elkaar. Opnieuw plaatst de Z38c zich in beide grafieken precies tussen de twee andere 38 inch monitoren in.

Kijken we naar de detailmetingen, dan zien we allereerst dat de variatie in de contrastmetingen erg meevalt. De kleurtemperatuur vertoont over het gehele scherm een wat grotere variatie: in de hoeken is die wat hoger dan in het midden. De maximale variatie bedraagt zo'n 450 K.

Te zien aan de grafische weergave op de laatste afbeelding meten we wat veel kleurverschillen tussen de vijftien meetpunten: we meten op 7 meetpunten deltaE-waardes groter dan drie. Het gaat opnieuw om punten aan de linker- en rechterzijkanten van het scherm. Daar kan dus met het blote oog zichtbare kleurvariatie waarneembaar zijn. Gelukkig is de variatie in het centrale deel van het scherm wat minder groot, maar voor een stevig geprijsde professionele monitor als de Z38c zijn de afwijkingen wat aan de hoge kant.

Let op, de kleuring van de vakjes bij de uniformiteit van zwart, wit en het contrast is gerelateerd aan de resultaten van de deelmetingen op het betreffende model, en dus niet aan absolute waardes.

• Voor zwart geldt, hoe lager de gemeten waarde, des te beter (=groener); hoe hoger, des te slechter (=roder).
• Voor wit is de kleurcodering anders, want daar stellen we immers in op een specifieke helderheid van 150 cd/m². Daarom zijn waardes die deze instelling dichter benaderen groen, waardes die er vanaf wijken worden rood gekleurd - hoe meer ze afwijken, des te roder.
• Voor het contrast is het hoogste contrast groen, het laagste rood - en de waardes er tussenin worden met tussenliggende kleuren gemarkeerd - groener is beter, roder is slechter. We benadrukken hier nog maar eens, dat het relatieve waardes zijn: een contrast van 1702:1 is erg goed, maar als het hoogst gemeten contrast 2581:1 is, wordt de eerstgenoemde waarde wel in rood gemarkeerd.
• Bij de kleurtemperatuur zijn de vakjes blauwer gekleurd naarmate de metingen hoger zijn, geler naarmate ze lager zijn.
• Ten slotte de kleurafwijking: hier zie je in de vakjes een getal voor de DeltaE waarde, waarbij waardes onder de drie met het blote oog amper waarneembaar zijn. De kleur van de vakjes geeft de kleurafwijking van grijs aan.