OnePlus X review: smartphone met X-factor

Intern en paneel

De OnePlus X is een toestel in het betaalbare segment. Daar moet je dus geen moderne high-end SoC in verwachten. OnePlus heeft met de Snapdragon 801 echter wel gekozen voor een chip die ruim een jaar geleden high-end was. Dat is dan weliswaar geen 64-bit-SoC, maar hij is nog altijd vrij rap, met zijn vier Krait 400-kernen die zijn geklokt op 2,3 GHz en de Adreno 330 gpu. Let wel, het is niet dezelfde chip die ook in de OnePlus One van vorig jaar zit. In de X zit de 8974AB, terwijl in de One de nog iets hoger geklokte 8974AC zit. OnePlus heeft in de X overigens wel voorzien in een moderne 3 GB aan werkgeheugen. De standaard opslagcapaciteit bedraagt 16 GB, waar na de eerste keer opstarten nog zo'n 12 GB over is. Uitbreiden via microsd is mogelijk. Op het gebied van de draadloze verbindingen, is er geen dual-band wifi voorhanden en ook nfc is niet van de partij. Bluetooth 4.0 is uiteraard wel gewoon aanwezig.

Het 5-inch beeldscherm maakt gebruik van amoled-technologie en heeft een resolutie van 1920x1080 pixels. Het oneindige contrast is het sterkste punt van dit type paneel. De maximale helderheid mag er daarnaast ook zeker zijn: 400 candela per vierkante meter is in ieder geval prima bruikbaar. Wij konden dit paneel in ieder geval uitstekend aflezen, ook in de volle zon. 

Het scherm van de OnePlus X hebben we uiteraard doorgemeten met Spectracal CalMAN 5 in combinatie met een X-Rite i1 Display Pro colorimeter. Daaruit leren we wederom dat er ook bij dit amoled-paneel een loopje is genomen met de kleurechtheid. Dit is kennelijk niet iets wat bij veel fabrikanten hoog op de prioriteitenlijst staat. Op zich begrijpelijk overigens, want de kans dat je op een smartphone zaken gaat doen die een perfecte kleurweergave vereisen, is niet zo heel groot. Toch vinden wij het bijvoorbeeld altijd wel prettig dat een voetbalveld de kleur van gras heeft en niet van een neonreclame. In combinatie met de onderlinge helderheid van de kleuren levert dit dan ook voor de meeste kleuren met het blote oog zichtbare kleurfouten op. In het gamma en het grijsverloop is duidelijk te zien dat blauw extreem oververtegenwoordigd is, wat tot een zeer duidelijk blauwzweem leidt. Het gamma is daarnaast veel te hoog, wat een te donkere weergave als gevolg heeft.