802.11s: Mesh networks
De meest indrukwekkende ontwikkeling op het gebied van draadloze netwerken wordt ontwikkeld onder codenaam 802.11s. Deze substandaard omschrijft zogenaamde Mesh Networks ofwel netwerken die zichzelf op basis van de aanwezige omstandigheden inrichten. Dat betekent dat netwerkverkeer dan apparaat A naar B niet meer noodzakelijkerwijs rechtsreeks hoeft te gaan, maar ook via één of meer andere apparaten gerouteerd kan worden, als dat de prestaties ten goede komt.
Een voorbeeld: stel dat je een groot huis op de begane grond je WLAN accesspoint hebt staan. Een PC op de eerste verdieping heeft een prima verbinding hier mee, maar de verbinding met een andere PC op de zolder is uiterst matig vanwege de vele opstakels. Een mesh network zou zich nu zo kunnen inrichten dat alle data van het accesspoint naar de zolder PC wordt gerouteerd via de PC op de eerste verdieping. Van het accesspoint naar deze PC is er immers een snelle verbinding en ook de PC op zolder kan een sneller verbinding opzetten met de PC op de eerste verdieping. Dankzij het mesh network maakt het niet zoveel meer uit op welke plaats in huis de WLAN apparaten staan: als er altijd maar een apparaat met een goede verbinding gevonden kan worden, zoekt de 802.11s standaard zelf de juiste route. Mocht een bepaalde verbinding wegvallen, bijvoorbeeld omdat één van de apparaten in het WLAN netwerk wordt uitgeschakeld, wordt ook direct een andere, sub-optimale router opgezet.
Mesh networks kunnen de prestaties en flexibiliteit van draadloze netwerken enorm vergroten, maar zoals je je wel kunt voorstellen is dit alles bijzonder complex en wordt er ook veel verwerkingskracht van alle WLAN-apparaten vereist. Het zal ook nog de nodige jaren duren eer de 802.11s standaard voltooid zal worden. Op dit moment zijn er verschillende samenwerkingsverbanden van bedrijven bezig met het opstellen van de mogelijke standaard, maar naar schatting zal het nog tot ongeveer 2011 duren eer 802.11s helemaal voltooid is.
